We leven in een tijd waarin verandering de enige constante lijkt. AI verandert jobs. Cyberdreigingen nemen toe. Technologie veroudert sneller dan ooit. Klanten verwachten steeds méér. Talent blijft schaars.
“Toch denk ik steeds vaker dat verandering zélf niet onze grootste uitdaging is.”
In Dwarsdenker trekt een Atlasser elke maand een nieuwe blik op groeien en leren open. Altijd eerlijk, vaak tegendraads en soms confronterend. Deze maand neemt groeiarchitect Johan Moeys het woord.
Onze grootste uitdaging is besluiteloosheid.
Quasi bij iedere opdracht die ik krijg over verandering in bedrijven moet ik denken aan René Descartes. Verrassend genoeg heeft een filosoof uit de zeventiende eeuw een sterke les voor de leiders van vandaag. Niet zijn bekende ‘Ik denk, dus ik ben”, maar een veel minder bekende gedachte van hem.
Hij beschrijft een eenvoudige situatie. Je bent verdwaald in een groot bos. De avond valt, het is mistig en je komt op een kruispunt. Je weet niet welk pad het juiste is. Wat doe je? Als je het juiste pad kiest ben je spoedig thuis, als je een verkeerd pad kiest verdwaal je nog verder.
Descartes geeft een verrassend antwoord.
Niet wachten. Niet eindeloos analyseren. Niet hopen dat de mist optrekt. Descartes zegt dat het enige wat je zeker NIET mag doen is blijven staan: dan ga je zeker niet thuis geraken.
Dat beeld blijft bij me hangen. Hoeveel organisaties bevinden zich vandaag niet op zo’n kruispunt?
Ze wachten op méér data. Op meer zekerheid. Op het perfecte plan. Op het juiste moment.
Maar verandering wacht niet. Descartes noemt vastberadenheid een deugd. Niet omdat je zeker weet dat je de juiste beslissing neemt. Wel omdat je bereid bent, met de kennis die je vandaag hebt, de best mogelijke keuze te maken. En daarna opnieuw. En opnieuw. Dat is geen roekeloosheid. Het vraagt vertrouwen dat je onderweg kunt leren, aanpassen en bijsturen.
“Is dat niet dé essentie van modern leiderschap?”
Niet proberen alles onder controle te krijgen maar het onderscheid maken tussen twee soorten veranderingen.
Wat we moeten accepteren
- Thesissen worden door AI geschreven.
- Technologische ontwikkeling versnelt.
- Klanten wensen op-maat oplossingen.
- De geo-politieke wereld blijft onvoorspelbaar.
- Talent is schaars.
Waar we wèl controle over hebben
- Wijzig het studenten-evaluatie systeem.
- Gebruik technologie agile.
- Van verkopen naar co-creatie.
- Diversifieer je afzetmarkt.
- Zorg voor een leercultuur in je bedrijf.
Dat onderscheid maakt leiders niet passief, wel integendeel. Het bevrijdt energie: zodra je stopt met vechten tegen wat je niet kunt veranderen, ontstaat ruimte om te investeren in waar je écht verschil maakt.
Misschien is dat wel de mooiste les van Descartes. Bij thought leadership en change management gaat het niet om het voorspellen van de toekomst, het gaat over inzicht hoe je dingen naar je hand zet. En over moed om niet bij de pakken te blijven zitten. In beweging te komen.
Welke beslissing stel jij al te lang uit omdat je wacht op meer zekerheid?
